ใจฉันคือบ้านพระคริสต์
ห้องสมุด
ห้องอาหาร
ห้องรับแขก
ห้องทำงาน
ห้องพักผ่อนหย่อนใจ
ห้องเก็บของ
โอนกรรมสิทธิ์

ตอนหนึ่งของจดหมายที่อาจารย์เปาโลเขียนถึงคริสเตียนที่เมืองเอเฟซัส  มีใจความดังนี้

"ขอพระองค์ทรงโปรดประทานกำลังเรี่ยวแรงมากฝ่ายจิตใจแก่ท่าน  โดยเดชพระวิญญาณของพระองค์ตามความไพบูลย์แห่งพระสิริของพระองค์  เพื่อพระคริสต์จะทรงสถิตในใจของท่านทางความเชื่อ" (เอเฟซัส 3:16-17)

หรืออาจจะกล่าวอีกนัยหนึ่งว่า

"เพื่อพระคริสต์จะได้เสด็จมา  และประทับอยู่ในใจของท่านโดยความเชื่อ"

นี่คือหลักความเชื่อที่สำคัญที่สุด  องค์พระเยซูคริสต์ได้เสด็จมาในภาวะขององค์พรวิญญาณบริสุทธิ์  เข้าสู่ใจของมนุษย์  เสด็จมา และประทับอยู่ ณ ที่นั่น  พระคริสต์ทรงกระทำให้จิตใจมนุษย์เป็นที่ประทับของพระองค์

องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเหล่าสาวกว่า

"ถ้าผู้ใดรักเรา  ผู้นั้นจะประพฤติตามคำของเรา  และพระบิดาจะทรงรักเขา  แล้วพระบิดากับเราจะมาหาเขาและจะอยู่กับเขา" (ยอห์น 14:23)

ในขณะนั้น  ออกจะเป็นการยากที่พวกสาวกจะเข้าใจถ้อยคำเหล่านี้ว่า  เป็นไปได้อย่างไรที่พระองค์จะประทับอยู่กับพวกเขา

น่าสนใจจริง ๆ ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราทรงใช้ถ้อยคำคล้ายคลึงกันนี้  ตรัสกับพวกสาวกในตอนต้นของบทนี้ว่า

"เราไปจัดเตรียมที่สำหรับท่านทั้งหลาย ... เพื่อว่าเราอยู่ที่ไหน  ท่านจะได้อยู่ที่นั่นด้วย"

พระองค์ได้ประทานคำมั่นสัญญาแก่เหล่าสาวกว่า  ในขณะที่พระองค์เสด็จสู่สวรรค์เพื่อไปตระเตรียมที่สำหรับพวกเขา  และไว้ต้อนรับพวกเขาในวันหนึ่งนั้น  ขอให้พวกเขาตระเตรียมสถานที่สำหรับพระองค์ภายในจิตใจของพวกเขาตั้งแต่เดี๋ยวนี้  แล้วพระองค์จะเสด็จมา  และประทับอยู่กับพวกเขา

พวกเขาไม่เข้าใจเลย  จะเป็นไปได้อย่างไรกัน  และเมื่อถึงเทศกาลวันเพ็นเทคอสต์  พระเจ้าได้ทรงพระราชทานพระวิญญาณแห่งองค์พระเยซูคริสต์ ผู้ทรงพระชนม์อยู่แก่คริสตจักร  พวกเขาจึงได้เข้าใจว่า  พระเจ้ามิได้ประทับในวิหารของเฮโรดที่กรุงเยรูซาเล็ม หรือในวิหารที่สร้างขึ้นด้วยมือมนุษย์

แต่บัดนี้  โดยฤทธิ์เดชแห่งพระวิญญาณพระเจ้า  จะสถิตอยู่ในจิตใจมนุษย์  ร่างกายของผู้ศรัทธาจะเป็นวิหารของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่  และจิตใจของมนุษย์จะเป็นที่ประทับของพระเยซูคริสต์

ข้าพเจ้าคิดไม่ออกว่าจะมีสิทธิพิเศษอื่นใดนอกเหนือกว่าการที่จะเตรียมที่ประทับสำหรับพระคริสต์ในจิตใจของข้าพเจ้า  เพื่อต้อนรับปรนนิบัติ  ทำตนให้เป็นที่ชอบพระทัย  และมีสัมพันธภาพแน่นแฟ้นกับพระองค์  ข้าพเจ้าจะไม่มีวันลืมเย็นวันหนึ่ง  เมื่อข้าพเจ้าได้เชื้อเชิญพระองค์เข้ามาในใจ  ช่างเป็นการเสด็จมาที่เกริกไกรเหลือจะกล่าวจริง ๆ  มิใช่เป็นเรื่องอารมณ์หวือหวา  แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ๆ ในใจกลางของชีวิตข้าพเจ้าทีเดียว  พระองค์เสด็จเข้ามาสู่ที่มืดในจิตใจ และจุดความสว่างขึ้น  ทรงขับความเย็นเยือกอ้างว้างออกไป  พระองค์ทรงบันดาลให้มีเสียงดนตรีแทนความนิ่งเงียบ  และทรงเติมช่องว่างให้เต็มด้วยความรัก  และมิตรภาพอันมหัศจรรย์ยิ่งของพระองค์

ข้าพเจ้าไม่เคยนึกเสียใจที่เปิดประตูต้อนรับพระคริสต์  และจะไม่มีวันนึกเสียใจตราบชั่วนิรันดร์

นี่คือก้าวแรกที่ทำให้จิตใจของข้าพเจ้าเป็นที่ประทับของพระคริสต์

พระองค์ตรัสว่า

"นี่แน่ะ  เรายืนเคาะอยุ่ที่ประตู  ถ้าผู้ใดได้ยินเสียงของเราและเปิดประตู  เราจะเข้าไปหาผู้นั้น  และจะรับประทานอาหารร่วมกับเขา  และเขาจะรับประทานอาหารร่วมกับเรา" (วิวรณ์ 3:20)

หากท่านผู้อ่านสนใจจะให้ชีวิตของท่านเป็นที่ประทับของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์  ข้าพเจ้าขอหนุนใจท่านให้ต้อนรับพระคริสต์เข้ามาในจิตใจ  แล้วพระองค์จะเสด็จเข้ามาอย่างแน่นอน

หลังที่พระคริสต์ได้เสด็จเข้ามาสู่จิตใจของข้าพเจ้า  และระหว่างที่มีความร่าเริงยินดีในมิตรภาพใหม่ซึ่งเพิ่งค้นพบ  ข้าพเจ้าทูลพระองค์ว่า

"พระองค์เจ้าข้า  ข้าพระองค์ปรารถนาที่จะให้พระองค์ประทับอยู่ที่นี่  และให้พระองค์รู้สึกเป็นบ้านของพระองค์อย่างแท้จริง  ทุกสิ่งที่ข้าพระองค์มีเป็นของพระองค์  ข้าพระองค์จะนำพระองค์ทอดพระเนตรชมให้ทั่ว  และแนะนำให้พระองค์ได้รู้จักห้องต่าง ๆ ภายในบ้านนี้  พระองค์จะได้รู้สึกเป็นกันเอง  และข้าพระองค์จะได้มีสัมพันธภาพกับพระองค์แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น"

พระองค์ทรงเต็มพระทัยเสด็จมา  ทรงพอพระทัยที่จะเข้ามามีส่วนใจจิตใจดวงนี้  ข้าพเจ้าจึงนำพระองค์ทอดพระเนตรห้องต่าง ๆ ในชีวิตของข้าพเจ้า

• ถ้าท่านอ่านแล้ว มีความปรารถนาที่จะเปิดใจออก อธิษฐานทูลเชิญพระเยซูคริสต์เสด็จเข้ามาในชีวิตของท่าน และเป็นพระเจ้าของท่าน  กรุณาไปที่หน้า คำอธิษฐาน

• ถ้าคุณอ่านแล้วสนใจ  ไปที่หน้า ใบสนใจ

ได้รับการสนับสนุน Web Hosting จาก SPAComputer.com, ThaWang.com