เลวีนิติ

FollowHisSteps.com
 

พระธรรมเลวีนิติ  เป็นพระธรรมเล่มหนึ่ง ในกลุ่ม พระธรรมเบญจบรรณ หรือโทราห์  ซึ่งคำว่าโทราห์นั้น อาจจะหมายถึงพระคัมภีร์เดิมทั้งเล่ม หรือหมายถึง 5 เล่มแรก  ก็แล้วแต่ว่าใครจะตีความ

พระธรรมเบญจบรรณทั้ง 5 เล่มนี้  เขียนโดยท่านโมเสส  ซึ่งท่านอาจจะเขียนบางส่วน แต่ว่าท่านมีส่วนร่วมในการเขียนทั้ง 5 เล่ม 

เลวีนิติ อยู่ตรงกลางของทั้ง 5 เล่ม  และมีส่วนที่เป็นประวัติศาสตร์น้อยที่สุดใน 5 เล่ม  แต่ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ของเลวี

พระธรรมเลวีนิติ  มีส่วนเกี่ยวข้องกับคริสเตียน  แม้ว่าจะไม่ใช่ในทุก ๆ ด้าน  แต่เราคริสเตียนทุกคนก็เป็นปุโรหิต  เป็นชนชาติของพระเจ้า  จะต้องรู้กฎเกณฑ์  ดังนั้น พระธรรมเลวีนิติจึงเกี่ยวข้องกับคริสเตียนอย่างแน่นอน

"แต่พวกท่านเป็น พงศ์พันธุ์ที่ทรงเลือกสรร เป็นพวกปุโรหิตหลวง เป็นชนชาติบริสุทธิ์ เป็นประชากรอันเป็นกรรมสิทธิ์ของพระเจ้า เพื่อให้พวกท่านประกาศพระเกียรติคุณ (แปลได้อีกว่า ประกาศกิจการอันอัศจรรย์) ของพระองค์ ผู้ได้ทรงเรียกพวกท่านให้ออกมาจากความมืด เข้าไปสู่ความสว่างอันมหัศจรรย์ของพระองค์" (1เปโตร 2:9 ThaiTSV2002)

คริสเตียนจำเป็นต้องมีชีวิตที่บริสุทธิ์  ดังที่พระธรรมเปโตรได้กล่าวไว้ ซึ่งตรงกับพระธรรมเลวีนิติ ว่า  เราจำเป็นต้องบริสุทธิ์

"เพราะมีคำเขียนไว้แล้วว่า พวกท่านจงเป็นคนบริสุทธิ์ เพราะเราเองบริสุทธิ์" (1เปโตร 1:16 ThaiTSV2002)

"เพราะเราคือยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า จงชำระตัวให้บริสุทธิ์เพื่อเจ้าจะบริสุทธิ์ เพราะเราบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำตัวให้เป็นมลทินด้วยบรรดาสัตว์ที่เคลื่อนที่ติดพื้นดิน" (เลวีนิติ 11:44 ThaiTSV2006)

"จงกล่าวแก่ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดว่า เจ้าทั้งหลายต้องบริสุทธิ์ เพราะเรายาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์" (เลวีนิติ 19:2 ThaiTSV2006)

ความรอดจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับการประพฤติ  ดังเช่นที่อิสราเอล ออกมาจากอียิปต์แล้ว จึงค่อยได้รับพระบัญญัติ 10 ประการ ซึ่งตอนที่เขาออกจากอียิปต์นั้น ยังไม่มีธรรมบัญญัติ  แต่อิสราเอลก็ได้รับการไถ่เรียบร้อยแล้ว  เช่นเดียวกัน  เราคริสเตียน ได้รับความรอดจากโลหิตพระเยซูคริสต์แล้ว  แต่เมื่อเราได้รับความรอดแล้ว เราจำเป็นต้องดำเนินชีวิตให้บริสุทธิ์  เพราะเราเป็นปุโรหิตหลวงของพระองค์

พระธรรมเลวีนิติ ยังเป็นส่วนสำคัญ ที่ทำให้เราเห็นความสำคัญของการถวายเครื่องบูชา  เพื่อนำเราไปสู่ความเข้าใจว่าทำไมพระเยซูคริสต์จึงต้องมาสิ้นพระชนม์เพื่อไถ่บาปของเรา  ทำไมพระเยซูคริสต์จึงเป็นดังลูกแกะ  ซึ่งพระธรรมฮีบรูได้กล่าวไว้ โดยปรียบเทียบว่าพระเยซูคริสต์เป็นทั้งปุโรหิตหลวง และเป็นลูกแกะที่รับโทษบาปแทนมนุษย์

ในพระกิตติคุณ มีเรื่องราวเกี่ยวกับหญิงตกเลือด ที่มาแตะต้องชายฉลองของพระเยซูคริสต์  ซึ่งถ้าจะเป็นไปตามกฎตามพระธรรมเลวีนิติแล้ว จะพบว่า  สิ่งไม่สะอาด (หญิงตกเลือด)  เมื่อมาเข้าใกล้กับสิ่งที่บริสุทธิ์ (องค์พระเยซูคริสต์) แล้ว  สิ่งที่ไม่สะอาดจะโดนทำลาย  ดังเช่นที่บุตรของอาโรน ได้นำสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์มาเข้าใกล้พระเจ้า (นมัสการพระเจ้า)  แล้วก็โดนไฟจากพระเจ้าทำลาย  แต่เพราะความเชื่อหญิงตกเลือด จึงทำให้เขาไม่พินาศ  ซึ่งเป็นพระคุณซ้อนพระคุณของพระเยซูคริสต์

พระธรรมเลวีนิติ แบ่งออกเป็น 5 ส่วน

  • กฎเกณฑ์เกี่ยวกับการถวายและเครื่องสัตวบูชา (1:1-7:38)
  • การแต่งตั้งอาโรนและบุตรของท่านเป็นปุโรหิต (8:1-10:20)
  • กฎเกณฑ์เกี่ยวกับสิ่งที่สะอาดและสิ่งที่เป็นมลทิน (11:1-15:33)
  • วันลบบาป (16:1-34)
  • กฎเกณฑ์เกี่ยวกับความบริสุทธิ์ในการดำเนินชีวิตและการนมัสการ (17:1-27:38)

พระธรรมเลวีนิติ  เน้นย้ำถึงเรื่องความสะอาดหรือบริสุทธิ์  เพื่อให้ไม่เป็นมลทิน  ซึ่งถ้าอ่านแล้วจึงจะรู้สึกว่าเรื่องเยอะมาก  แม้ว่าปัจจุบันไม่จำเป็นต้องทำพิธีกรรมมากมาย  แต่ว่าก็จำเป็นที่คริสเตียนจำเป็นต้องทราบ

 

เครื่องบูชา

เครื่องบูชา  แบ่งออกเป็น 5 ประเภท  ได้แก่  เครื่องบูชาเผาทั้งตัว (เผาทั้งตัวจริง ๆ  เหลือแค่หนัง ที่นำมาใช้เป็นเครื่องนุ่งห่ม) ธัญญบูชา (เผาแค่บางส่วน  ที่เหลือปุโรหิตเก็บไว้รับประทาน) ศานติบูชา  เครื่องบูชาลบบาป  และเครื่องบูชาชดใช้บาป (เมื่อนำมาถวายพระเจ้าแล้ว  จะต้องนำส่วนที่ไปโกงผู้อื่น หรือผิดต่อผู้อื่นไปให้แก่ผู้นั้นด้วย)

สัตว์ที่นำมาถวายบูชา  จะต้องเป็นสัตว์เลี้ยง ไม่ใช่สัตว์ป่า  เพราะสิ่งที่นำมาจะต้องมีคุณค่า   โดยสิ่งที่มีค่าน้อยที่สุด คือ นกเขา หรือนกพิราบ (dove)  สำหรับผู้ที่มีรายได้น้อย  ผู้ที่มีรายได้มาก ก็อาจจะเป็นโค หรือแกะ  แต่ไม่ว่าเป็นชนิดใด  จะต้องเป็นสัตว์ที่ปราศจากตำหนิ

เช่นเดียวกัน  การนมัสการพระเจ้ามีคุณค่า และมีมูลค่า  แม้ว่าข่าวประเสริฐ เราอาจจะได้รับมาโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย  แต่ว่าการมานมัสการพระเจ้านั้น อาจจะต้องเสียเวลา เสียค่าเดินทาง  และที่สำคัญ  พระองค์ทรงประสงค์ที่ให้เราถวายตัว ซึ่งเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุด เพื่อเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิต

"1 ดังนั้น พี่น้องทั้งหลาย โดยเห็นแก่ความเมตตากรุณาของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านทั้งหลายให้ถวายตัวของท่านแด่พระองค์ เพื่อเป็นเครื่องบูชาอันบริสุทธิ์ที่มีชีวิต และเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ซึ่งเป็นการนมัสการโดยวิญญาณจิตของท่าน
2 อย่าลอกเลียนแบบอย่างคนในยุคนี้ แต่จงรับการเปลี่ยนแปลงจิตใจ แล้วอุปนิสัยของท่านจึงจะเปลี่ยนใหม่ เพื่อท่านจะได้ทราบพระประสงค์ของพระเจ้า จะได้รู้ว่าอะไรดี อะไรเป็นที่ชอบพระทัย และอะไรดียอดเยี่ยม" (โรม
12:1-2 ThaiTSV2002)

พระเยซูทรงประทานทั้งชีวิตให้กับเรา  เช่นเดียวกัน  เมื่อเราถวายชีวิต เราก็ควรจะพร้อมที่จะถวายสิ่งที่ดีที่สุดของเราแก่พระองค์

นอกจากนี้  พระคัมภีร์ยังได้เน้นว่า  เมื่อเราทำผิดต่อผู้อื่นแล้ว  นอกจากที่เราจะสารภาพแก่พระเจ้าแล้ว  เราจำเป็นต้องแก้ไข คือ คืนดีกับผู้นั้น  ชดเชยแก่ผู้นั้นตามสิ่งที่ผู้นั้นได้เสียหาย  ซึ่งพระธรรมเลวีนิติได้กำหนดไว้ใน เครื่องบูชาชดใช้บาป

 

ปุโรหิต

เป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมาก  จะต้องมีชีวิตที่บริสุทธิ์  มีกฎเกณฑ์ในการดำเนินชีวิตต่าง ๆ มากมาย  ไม่สามารถทำอะไรตามอำเภอใจได้  แม้แต่การเข้าในวิหาร  จะต้องเข้าได้เป็นเวลา  จะต้องเปลี่ยนชุด  มีเงื่อนไขต่าง ๆ มากมาย

ที่สำคัญ  คือ  จะสัมผัสกับสิ่งที่เป็นมลทินไม่ได้  ดังเช่นตามคำสอนของพระเยซู

"30 พระเยซูตรัสตอบว่า 'มีชายคนหนึ่งลงจากกรุงเยรูซาเล็มไปยังเมืองเยรีโค และเขาถูกพวกโจรปล้น พวกโจรแย่งชิงเสื้อผ้าของเขา ทุบตีเขา แล้วทิ้งเขาไว้ในสภาพที่เกือบจะตายแล้ว
31 เผอิญมีปุโรหิตคนหนึ่งเดินมาตามทางนั้น เมื่อเห็นคนนั้นแล้วก็เดินเลยไปเสียอีกฟากหนึ่ง
32 คนเลวีก็เหมือนกัน เมื่อมาถึงที่นั่นและเห็นแล้วก็เลยไปเสียอีกฟากหนึ่ง
33 แต่เมื่อชาวสะมาเรียคนหนึ่งเดินทางผ่านมาใกล้คนนั้น เห็นแล้วก็มีใจสงสาร
' " (ลูกา 10:30-33 ThaiTSV2002)

พวกปุโรหิต และเลวี กำลังเดินทางไปเยรีโค  เพื่อปฏิบัติหน้าที่  และที่พวกเขาไม่เข้าไปช่วยคนที่ถูกโจรทำร้าย  ก็เนื่องจาก  ถ้าพวกเขาแตะต้องศพ (พวกเขาไม่แน่ใจว่าคนโดนทำร้ายตายแล้วหรือยัง)  ซึ่งเป็นสิ่งมลทิน  พวกเขาก็จะเข้าปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้  อย่างไรก็ตาม  ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นข้ออ้างที่จะไม่ช่วยเหลือผู้อื่นได้

 

ชีวิตของประชาชนก็ต้องบริสุทธิ์

สัตว์ที่สะอาด กินได้  และสัตว์เป็นมลทิน กินไม่ได้  ในพระธรรมเลวีนิติได้กำหนดไว้อย่างละเอียด  เช่น  สุกร กินไม่ได้  เพราะว่ามี 2 กีบ แต่ไม่ได้เคี้ยวเอื้อง  (จึงทำให้มุสลิมไม่กินหมู)  ตั๊กแตนกินได้ เพราะว่าแม้ว่าจะมี 6 ขา  แต่เดินแค่ 4 ขา  โดยเมื่อพิจารณา จะพบว่า  เมื่อสัตว์ใดที่ผิดประเภทจากกลุ่ม หรือเมื่อเดินแล้วท้องสัมผัสกับเพื้น ก็จะเป็นมลทิน

แต่ทว่า  ในพระคัมภีร์ใหม่  พระเยซูคริสต์ได้กล่าวไว้ในมุมกลับกัน

"18 แต่สิ่งที่ออกจากปากก็ออกมาจากใจ สิ่งนั้นแหละทำให้มนุษย์เป็นมลทิน
19
ความคิดชั่วร้าย การฆ่าคน การเป็นชู้ การล่วงประเวณี การลักขโมย การเป็นพยานเท็จ การใส่ร้าย ก็ล้วนออกมาจากใจ" (มัทธิว 15:18-19 ThaiTSV2002)

โรคเรื้อน หรือโรคผิวหนัง  บางชนิดอาจจะเป็นมลทิน  แต่บางชนิดไม่เป็นมลทิน  โดยผู้ที่กำหนด คือ ปุโรหิต  และนอกจากจะมีผลต่อคน  ก็ยังมีผลต่อบ้านเรือนคนด้วย

 

วันลบมลทิน

ปกติถวายบูชาจะฆ่าหมด  แต่ทว่าในวันลบมลทิน  ซึ่งจัดให้มีปีละครั้ง เป็นการทำความสะอาดครั้งใหญ่  จะมีการฆ่าแพะตัวหนึ่ง  และปล่อยแพะอีกตัวหนึ่งเข้าไปในถิ่นกันดาร  ซึ่งแพะตัวนี้จะถือว่าเป็นแพะที่เป็นมลทิน  และผู้ที่นำแพะไปปล่อยก็จะต้องทำการลบมลทินด้วยเช่นกัน

 

วิธีการฆ่าสัตว์

คนอิสราเอล  เมื่อจะกินสัตว์  นอกจากจะต้องเป็นสัตว์ที่สะอาดแล้ว  จะต้องผ่านการฆ่าด้วยวิธีที่ถูกด้วย  รวมถึงต้องฆ่าให้ถูกที่ด้วย  โดยจะต้องฆ่าให้เลือดออกจากร่างกายจนหมด

คนอิสราเอลจะไม่กินเลือด  เพราะถือว่าเลือดเป็นแหล่งของชีวิต  และผู้ที่เป็นเจ้าของชีวิตก็คือพระเจ้า  ดังนั้น จะต้องให้เลือดออกจากร่างกาย ให้ลงสู่ดินจนหมด

 

เรื่องเพศ

คนทั่วไป  เรื่องเพศจะมองในแง่ของสิ่งที่ไม่ดี  แต่ในมุมมองของคริสเตียน เรื่องเพศ เป็นพรจากพระเจ้า ถ้าหากใช้อย่างถูกวิธี  แต่ถ้าใช่ไม่ถูกที่ ก็จะเป็นบาปอย่างแน่นอน

ข้อห้ามของเรื่องเพศ ได้แก่  ห้ามมีเพศสัมพันธ์กับญาติสนิททั้งสองฝั่ง  ห้ามลักร่วมเพศ  และห้ามมีเพศสัมพันธ์กับสัตว์

 

การเอื้อเฟื้อ

คนรวย จะสามารถช่วยคนจนได้หลายวิธี  โดยอาจให้พวกเขามีอาหารโดยไม่ต้องขอทาน โดยเหลือผลผลิตไว้ในนาในสวนของพวกเขา

ห้ามให้ค่าตอบแทนล่าช้า

ห้ามแช่งคนหูหนวก  ทั้งนี้อาจเนื่องจากไม่ยุติธรรม เพราะว่าคนหูหนวกไม่สามารถโต้ตอบได้

"ห้ามแช่งคนหูหนวก ห้ามวางของให้คนตาบอดสะดุด แต่จงยำเกรงพระเจ้าของเจ้า เราคือยาห์เวห์" (เลวีนิติ 19:14 ThaiTSV2006)

ห้ามพิพากษาลำเอียงเข้าข้างคนจน

 

ปีสะบาโต

ทุกเจ็ดปี  คนอิสราเอลจะต้องหยุดงาน  โดยทุกสี่สิบเก้าปี  คนอิสราเอลจะมีปีอิสรภาพ หรือปีเสียงเขาสัตว์  ซึ่ง คนอิสราเอลจะได้รับการปลดปล่อยให้มีอิสรภาพ และจะได้รับการยกหนี้

 

ศจ. ดร. เสรี หล่อกัณ

คำแบ่งปันคณะเพื่อคุณ คริสตจักรสะพานเหลือง เมื่อวันที่ 28/04/2008

เรื่อง พระธรรมเลวีนิติ กับชีวิตคริสเตียน

สรุปโดย ธีรยสถ์ นิมมานนท์

 

  • ถ้าท่านอ่านแล้ว มีความปรารถนาที่จะเปิดใจออก อธิษฐานทูลเชิญพระเยซูคริสต์เสด็จเข้ามาในชีวิตของท่าน และเป็นพระเจ้าของท่าน  กรุณาไปที่หน้า คำอธิษฐาน

  • ถ้าคุณอ่านแล้วสนใจ กรุณาติดต่อคริสตจักรใกล้บ้านท่านได้เลยครับ หรือถ้าหากต้องการคำแนะนำเพิ่มเติม ก็ติดต่อโดยตรงได้ที่อีเมลของผมเลยครับ ton@followhissteps.com

FollowHisSteps.com

ได้รับการสนับสนุน Web Hosting จาก SPAComputer.com, ThaWang.com