Followhissteps.com

รู้จัก "พระเยซู" แหล่งของชีวิตที่ครบบริบูรณ์

8. จดหมายฝาก

1. โรม

ในพันธสัญญาใหม่มีจดหมายฝากทั้งหมด 21 ฉบับ และมีถึง 13 ฉบับที่เชื่อกันว่าเปาโลเป็นผู้เขียน จดหมายฝากเหล่านี้ช่วยให้เราเห็นถึงความเชื่อและชีวิตคริสตจักรสมัยแรกชัดเจน จดหมายฝากโรมมีอิทธิพลต่อผู้นำคริสตจักรอย่างมหาศาลตลอดประวัติศาสตร์ ฉบับนี้บรรจุข้อคิดอันมีเหตุมีผลถึงข่าวประเสริฐที่เปาโลประกาศ

เนื้อเรื่อง

บทนำ: ทักทาย และคำนำ (1:1-15)
ภาคที่ 1: ข่าวประเสริฐ (1:16-8:39)
  • ใจความสรุป (1:16-17)
  • ความต้องการของมนุษย์ (1:18-3:20)
  • พระเจ้าตอบสนองความต้องการของเราผ่านทางความเชื่อในพระเยซู (3:21-4:25)
  • ถูกนับว่าเป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ (5)
  • ชีวิตใหม่ในพระเยซูคริสต์ (6-8)
ภาคที่ 2: แผนการของพระเจ้าสำหรับอิสราเอล (9-11)
ภาคที่ 3: วิถีชีวิตคริสเตียน (12:1-15:13)
  • คริสเตียนใช้ชีวิตด้วยกัน (12)
  • หน้าที่ต่อประเทศชาติและเพื่อนบ้าน (13)
  • จิตสำนึกของคริสเตียน (14:1-15:13)
บทส่งท้าย (15:14-16:27)
  • เหตุผลที่เขียน (15:14-33)
  • คำอวยพรและคำกำชับ (16:1-24)
  • คำสรรเสริญ(16:25-27)

เวลาที่เขียนและสถานการณ์

เปาโลอาจเขียนจดหมายนี้ขณะเดินทางไปโครินธ์ในกรีซเป็นครั้งที่สองราว ค.. 57

เขาวางแผนที่จะไปเยี่ยมคริสเตียนโรม จึงเขียนถึงความเชื่อของเขาเพื่อปูทางไปโรม แม้จะมีอุปสรรคมาตลอด แต่ในที่สุดเขาก็ไปถึงโรมในฐานะนักโทษ ฉบับนี้บ่งชี้ว่าคริสตจักรโรมก้าวหน้าและเป็นปึกแผ่น

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • ฤทธิ์อำนาจของข่าวประเสริฐ (1:16-17)
  • พระคุณพระเจ้าที่ตอบสนองต่อความต้องการของเรา (3:23-24)
  • ถูกนับว่าชอบธรรมโดยความเชื่อ (5:1)
  • ผลของบาป-ของประทานแห่งชีวิต (6:23)
  • ชีวิตใหม่แห่งเสรีภาพ (8:1-2)
  • ไม่มีทางขาดจากพระคริสต์ (8:35-39)
  • เครื่องถวายบูชาที่มีชีวิตอยู่ (12:1-2)
  • ความชูใจด้วยพระคัมภีร์ (15:4-6)

บทเรียนสอนใจ

เปาโลเปิดเผยถึงแก่นแท้ของข่าวประเสริฐทีละเปลาะๆ ทุกคนทำบาป เราจึงต้องการให้พระเจ้ามาช่วย พระเยซูตายเพื่อทุกคน พระเจ้ายอมรับว่าเราเป็นคนชอบธรรมผ่านทางพระเยซู เราจะเป็นเจ้าของของขวัญที่ให้ฟรีๆ นี้โดยความเชื่อเพียงอย่างเดียว ข่าวดีนี้ได้เปลี่ยนชีวิตคนนับล้านทั่วโลก ในตอนท้ายเปาโลชี้ให้เห็นว่าชีวิตของผู้เชื่อในพระเยซูจะได้รับการเปลี่ยนแปลงใหม่

กลับสู่ข้างบน

2. 1 โครินธ์

เปาโลเป็นผู้ก่อตั้งคริสตจักรโครินธ์ เขาเศร้าเสียใจมากเมื่อได้ยินว่ามีความแตกแยก ความขัดแย้งและการล่วงประเวณีเกิดขึ้น ในจดหมายนี้เขาตอบปัญหาและคำถามเหล่านี้ทีละประเด็น

เนื้อเรื่อง

บทนำ: ทักทายและขอบคุณ (1:1-9)
ภาคที่ 1: คริสตจักรแตกแยก (1:10-4:21)
  • สติปัญญาของพระเจ้า (1:10-2:16)
  • เสริมสร้างกันและกันบนรากฐานเดียว (3)
  • ผู้รับใช้แท้ของพระเยซูคริสต์ (4)
ภาคที่ 2: ความบริสุทธิ์ทางเพศ: แต่งงานหรือเป็นโสด (5-7)
  • ปัญหาการล่วงประเวณีในหมู่คริสเตียน (5)
  • คริสเตียนไม่ควรมีคดีความที่ศาล (6:1-11)
  • ใช้ร่างกายอย่างถูกต้อง (6:12-20)
  • ปัญหาเรื่องชีวิตสมรส (7)
ภาคที่ 3: การใช้ชีวิตท่ามกลางสังคมที่ไม่เชื่อพระเจ้า (8:1-11:1)
  • คริสเตียนควรกินอาหารที่เซ่นไหว้ไหม (8)
  • ความประพฤติของเปาโล (9)
  • เห็นแก่จิตสำนึกของคริสเตียน (10-11:1)
ภาคที่ 4: การนมัสการแท้ (11:2-14:40)
  • หญิงควรคุมศีรษะในคริสตจักร (11:2-16)
  • พิธิมหาสนิท (11:17-34)
  • ของประทานฝ่ายวิญญาณ (12)
  • ความรักสำคัญที่สุด (13)
  • ใช้ของประทานในที่ประชุม (14)
ภาคที่ 5: การเป็นขึ้นจากตายของพระคริสต์และของเรา (15)
บทสรุป : คำกำชับสุดท้าย (16)
  • เรี่ยไรช่วยคริสเตียน (16:1-4)
  • แผนการอนาคตของเปาโล (16:5-12)
  • คำอวยพรและคำกำชับ (16:13-24)

เวลาและสถานที่ที่เขียน

เป่าโลอยู่โครินธ์ 18 เดือนในปี ค.. 50-51 หลังจากนั้นไม่นาน  ขณะพบความลำบากที่เอเฟซัส  เขาได้ข่าวไม่ดีถึงคริสตจักรโครินธ์  จึงเขียนจดหมายนี้ราว ค.. 54-57

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • กางเขนของพระคริสต์ (1:18 ,23-25)
  • เราเป็นตึกของพระเจ้า (3:10-15)
  • "ยอมเป็นคนทุกชนิด" (9:19-22)
  • ขนมปังและเหล้าองุ่น (11:23-25)
  • "ท่านทั้งหลายเป็นกายของพระคริสต์และต่างก็เป็นอวัยวะ…" (12:27-31)
  • "แม้ข้าพเจ้าพูดภาษาแปลกๆ ได้แต่ไม่มีความรักความรักใหญ่ที่สุด" (13:1-13)
  • พระคริสต์เป็นขึ้นจากตายจริง ๆ (15:20-21)
  • "โอ มัจจุราชเอ๋ย ชัยชนะของเจ้าอยู่ที่ไหนเหล็กไนของเจ้าอยู่ที่ไหน" (15:51-57)

ใจความสำคัญ

คริสเตียนโครินธ์เป็นกลุ่มที่ปะปนกันด้านเชื้อชาติและฐานะทางสังคม เมืองโครินธ์เป็นทางผ่านของเส้นทางการค้าหลายสาย ดังนั้นจึงมีคนทุกประเภทอาศัยอยู่ในนั้น ผลลัพธ์อันหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือศีลธรรมเสื่อม ซึ่งกระทบถึงคริสเตียนบางคนด้วย ส่วนคริสเตียนอีกกลุ่มหนึ่งก็ตกเป็นเหยี่อของความเย่อหยิ่งฝ่ายจิตวิญญาณ เปาโลจึงต้องหาทางช่วยคนธรรมดาๆ ที่ย่อมผิดพลาดได้ให้มีชีวิตใหม่ซึ่งต่างจากวิถีชีวิตเดิมราวฟ้ากับดิน คริสเตียนทุกยุคสมัยต้องเผชิญกับปัญหาอย่างเดียวกันนี้ เปาโลให้หลักเกณฑ์ชีวิตที่ถูกต้องในทุกกรณี เพื่อพวกเขาจะมีชีวิตสมกับเป็นผู้ที่พระเจ้าทรงเรียกให้ติดตามพระเยซูคริสต์

กลับสู่ข้างบน

3. 2 โครินธ์

ฉบับนี้เผยถึงความรู้สึกส่วนลึกของเปาโลมากกว่าฉบับอื่นๆ เปาโลห่วงคริสตจักรใหม่นี้อย่างสุดซึ้ง และเปิดอกพูดถึงความทุกข์ยากและความภาคภูมิใจอย่างยิ่งในการเป็นผู้รับใช้พระคริสต์

เนื้อเรื่อง

บทนำ: คำทักทายและคำชี้แจง (1:1-2:13)
  • ทักทายและขอบคุณ (1:1-7)
  • สถานการณ์ของเปาโล (1:8-2:4; 2:12-13)
  • การวางตัวกับผู้ทำผิด (2:5-11)
ภาคที่ 1: สิทธิพิเศษของผู้รับใช้ (2:14-6:10)
  • การรับใช้ฝ่ายวิญญาณ (2:14-4:15)
  • ใช้ชีวิตโดยคิดถึงชีวิตนิรันดร์ (4:16-5:10)
  • ทูตของพระคริสต์ (5:11-21)
  • การเสียสละของผู้รับใช้ (6:1-10)
ภาคที่ 2: ข่าวสารถึงชาวโครินธ์ (6:11-7:16)
  • คำขอร้องคริสตจักร (6:11-7:1)
  • เปาโลได้รับการหนุนใจจากปฏิกิริยาของชาวโครินธ์ (7:2-16)
ภาคที่ 3: เรี่ยไรช่วยคริสเตียนในยูเดีย (8-9)
ภาคที่ 4: การรับใช้ของเปาโล (10:1-13:10)
บทสรุป: คำกำชับและอวยพร (13:11-14)

เวลาและเหตุผลที่เขียน

ฉบับนี้อาจเขียนหลัง 1 โครินธ์สักปีสองปีที่แคว้นมาซิโดเนียตอนเหนือของกรีซ ซึ่งมีฟีลิปปีเป็นเมืองหลวง ดูเหมือนคำขอร้องในฉบับแรกไม่ได้ผล เขาจึงส่งจดหมายไปอีกฉบับหนึ่ง ในที่สุดทิตัสได้รายงานว่าคริสเตียนขาวโครินธ์ตอบสนองคำขอร้องของเปาโลแล้ว เขาจึงเขียนฉบับนี้ขึ้นเพื่อแสดงความดีใจ แต่ยังต้องย้ำถึงสิทธิในการตักเตือนในจุดที่จำเป็นในบทที่ 10-13 อีก

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • "ประมวลกฎนั้นประหารให้ตาย แต่ส่วนพระวิญญาณประทานชีวิต" (3:5-6)
  • เหมือนพระเยซูมากขึ้น (3:17-18)
  • "ถ้าผู้ใดอยู่ในพระคริสต์ ผู้นั้นก็เป็นคนที่ถูกสร้างใหม่" (5:17-21)
  • ความทุกข์ยากของเปาโล (6:4-10)
  • พระเจ้ารักคนที่ให้ด้วยใจยินดี (9:6-10)
  • คำอวยพร (13:14)

ใจความสำคัญ

จุดใหญ่ของฉบับนี้อยู่ที่คำสอนถึงคุณสมบัติของผู้รับใช้พระคริสต์ ซึ่งจำเป็นยิ่งสำหรับคริสเตียน นี่มิใช่ให้ทำตามกฏบัญญัติ แต่ความมีประสิทธิภาพมาจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ และเป้าหมายของการรับใช้คือการนำคนมาคืนดีกับพระเจ้าผ่านทางพระคริสต์ เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ทั้งหญิงชายจะกลายเป็นคนใหม่ (5:17) และจะได้รับกำลังจากพระเจ้าในการดำเนินชีวิตใหม่หมดทุกด้าน

กลับสู่ข้างบน

4. กาลาเทีย

ฉบับนี้เขียนขึ้นเพื่อคัดค้านความคิดผิดเพี้ยนที่ส่งผลเสียหายยิ่งคือ คริสเตียนยิวบางคนยืนกรานว่าคนที่จะได้รับความรอด จำต้องเข้าสุหนัตและทำตามพระบัญญัติของโมเสส ซึ่งเปาโลเห็นว่าเป็นอันตรายต่อพื้นฐานความเชื่อคริสเตียนอย่างมาก

เนื้อเรื่อง

บทนำ: ข่าวประเสริฐเดียว (1:1-10)
ภาคที่ 1: สิทธิอำนาจอัครทูต (1:11-2:14)
  • ประสบการณ์แรกๆ ของเปาโล การสถาปนาเปาโลเป็นมิชชันนารี (1:11-2:10)
  • ขัดแย้งกับโปโตร (2:11-14)
ภาคที่ 2: บัญญัติหรือความเชื่อ (2:15-4:31)
  • ดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อ (2:15-21)
  • เหตุที่รอดด้วยพระบัญญัติไม่ได้ (3:1-14)
  • จุดประสงค์ของพระบัญญัติ (3:15-25)
  • เป็นลูกพระเจ้าโดยความเชื่อ (3:26-4:7)
  • คำร้องขอต่อชาวกาลาเทีย (4:8-20)
  • คำเปรียบถึงเสรีภาพ (4:21-31)
ภาคที่ 3: เสรีภาพใหม่ (5:1-6:10)
  • ความเชื่อและความรัก (5:1-15)
  • พระวิญญาณและพระบัญญัติ (5:16-26)
  • ความประพฤติของคริสเตียน (6:1-10)
  • ปัจฉิมลิขิต: เขียนด้วยลายมือ (6:11-18)

เวลาที่เขียน

อาจเขียนขึ้นก่อนประชุมสภาที่เยรูซาเล็ม ในการประชุมนั้นมีการอภิปรายถึงประเด็นสำคัญของจดหมายนี้ ฉบับนี้จึงควรเขียนขึ้นราว ค..47-48 และเป็นฉบับแรกของเปาโล แต่ปัญหานี้อาจยังไม่ได้รับการแก้ไข เปาโลจึงเขียนฉบับนี้หลังประชุมสภาหลายปี อาจใกล้ช่วงที่เขียนจดหมายโรมใน .. 54-57 (เพราะพูดเรื่องเดียวกัน) แคว้นกาลาเทียอาจเป็นตุรกีตอนเหนือ (นี่บ่งชี้ว่าเขาเขียนฉบับนี้ภายหลังเพราะเขาไม่เคยไปแถบนั้นก่อน ค.. 48) หรือไม่ก็หมายถึงบริเวณกว้างขวางที่รวมถึงอันทีโอกในแคว้นปิสิเดียและลิสตราที่กล่าวถึงในกิจการ

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • ดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อ (2:19-21)
  • เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในพระเยซู (3:28)
  • พระเจ้าส่งพระบุตรมา (4:4-5)
  • เสรีภาพ (5:1)
  • ผลของพระวิญญาณบริสุทธิ์ (5:22-23)

บทเรียนสอนใจ

เปาโลยืนกรานว่าความรอดมิใช่ได้มาด้วยการรักษาบัญญัติ เหตุที่เขาย้ำนักย้ำหนาก็เพราะการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูได้ทำให้เงื่อนไขทั้งหมดที่เปิดทางให้มนุษย์คืนดีกับพระเจ้าบรรลุผล เปาโลจึงถือสิทธิ์อัครทูตประณามคำสอนที่ทำลายข่าวประเสริฐที่ว่ารอดได้โดยความเชื่อในพระคริสต์เท่านั้น

กลับสู่ข้างบน

5. เอเฟซัส

ชี้ถึงแผนการพระเจ้าที่จะรวบรวมทุกสิ่งไว้ในพระคริสต์ผู้เป็นประมุข พระเจ้าต้องการให้เป้าหมายนี้สัมฤทธิผลในคริสตจักร การใช้ชีวิตร่วมกันในคริสตจักรจึงสำคัญยิ่งยวด

เนื้อเรื่อง

บทนำ: (1:1-2)
ภาคที่ 1: เอกภาพในพระเจ้า (1:3-3:21)
  • การรวบรวมสรรพสิ่งเป็นหนึ่งเดียวและความไพบูลย์ของพระคริสต์ (1:3-23)
  • ชีวิตในพระคริสต์ (2:1-10)
  • ยิวกับชาวต่างชาติ (2:11-22)
  • บทบาทของเปาโลในการประกาศ (3:1-13)
  • ขอให้เข้าใจความรักของพระเจ้า (3:14-21)
ภาคที่ 2: การใช้ชีวิตด้วยกัน (4:1-6:20)
  • เป็นพระกายเดียวของพระคริสต์ (4:1-16)
  • ความประพฤติของคริสเตียน 4:(17-5:20)
  • คนในครอบครัว ทาสกับนาย (5:21-6:9)
  • ยุทธภัณฑ์ของพระเจ้า (6:10-20)
  • ปัจฉิมลิขิต: คำอวยพร (6:21-24)

เวลาที่เขียนและผู้รับจดหมาย

เปาโลเขียนขณะถูกจำคุกที่โรมราว .. 62 (รวมฟีลิปปี โคโลสี ฟีเลโมน) เพื่อเวียนถึงคริสตจักรรอบเอเฟซัส ซึ่งปัจจุบันคือตุรกี

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • แผนการอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า (1:9-12)
  • "รอดโดยพระคุณเพราะความเชื่อ" (2:8-10)
  • อธิษฐานขอความรัก (3:14-21)
  • ความไพบูลย์ของพระคริสต์ (4:12-16)
  • มาตรฐานสูงสำหรับชีวิตสมรส (5:21-33)
  • สวมยุทธภัณฑ์ทั้งชุดของพระเจ้า (6:10-17)

บทเรียนสอนใจ

ทุกสิ่งรวมอยู่ในพระคริสต์ นี่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของจดหมายเปาโล แนวคิดนี้คงก่อตัวขึ้นในช่วงที่ถูกจำคุก เขาชี้ให้เห็นว่าความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเป็นสิ่งสำคัญยิ่งในคริสตจักร ทั้งระหว่างยิวกับต่างชาติในชีวิตสมรส ในครอบครัว และในที่ทำงาน พระเจ้าจะใช้ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันนี้ทำให้แผนการของพระองค์บรรลุผลสำเร็จ

กลับสู่ข้างบน

6. ฟีลิปปี

ฉบับนี้เต็มไปด้วยความรักและความปีติยินดี

เนื้อเรื่อง

  • คำทักทาย ขอบคุณ อธิษฐาน (1:1-11)
  • ประสบการณ์และความหวัง (1:12-26)
  • ดำเนินชีวิตแบบพระเยซู (1:27-2:18)
  • เพื่อนสองคนของเปาโล (2:19-30)
  • คุณประโยชน์และไร้ประโยชน์ (3)
  • คำกำชับและคำขอบคุณ (4:1-20)
  • คำอวยพร (4:21-23)

เวลาที่เขียนและผู้รับจดหมาย

ฟีลิปปีเป็นคริสตจักรแรกที่เปาโลตั้งขึ้นในยุโรป ดูเหมือนลูกาเพื่อนร่วมทางเปาโล ใกล้ชิดคริสตจักรนี้มาก ฟีลิปปีเป็นเมืองโรมันทางเหนือของกรีซ เชื่อกันว่าฉบับนี้เขียนขึ้นขณะเปาโลถูกจำคุกในโรมราว ..62 หรือ ค.. 54 ที่เขาถูกจำคุกที่เอเฟซัส

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • "พระองค์ผู้ตั้งต้นการดีไว้ จะทรงกระทำให้สำเร็จ" (1:4-16)
  • "การมีชีวิตอยู่ก็เพื่อพระคริสต์" (1:20-24)
  • ความถ่อมพระทัย-ความยิ่งใหญ่ (2:5-11)
  • คุณประโยชน์และไร้ประโยชน์ (3:4-11)
  • หลักชัยและรางวัล (3:12-14)
  • สันติสุขของพระเจ้า (4:4-7)
  • "สิ่งที่น่านับถือ…" (4:8)
  • เข้มแข็งในพระคริสต์ (4:11-13)

ใจความสำคัญ

เปาโลมีเหตุผลพิเศษที่เขียนฉบับนี้: เพราะเขาได้รับของขวัญจากคริสเตียนชาวฟีลิปปีและอยากฝากฝังเอปาโฟรดิทัส ทั้งยังฉวยโอกาสชื่นชมในความเติบโตของพวกเขา แม้เปาโลรู้ดีว่าความตายคืบคลานมาใกล้แต่คำ "ชื่นชมยินดี" ปรากฏในฉบับนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า การที่ความตายเฉียดเข้ามานี้ทำให้เปาโลทบทวนลำดับความสำคัญก่อนหลังในชีวิตอีกครั้ง และยึดมั่นในสิ่งสำคัญที่สุด

กลับสู่ข้างบน

7. โคโลสี

จุดใหญ่ คือ ความยิ่งใหญ่สุงสุดของพระเยซู ซึ่งมีผลกระทบถึงทุกสิ่งที่เปาโลเขียน

เนื้อเรื่อง

  • คำทักทายและขอบคุณ (1:1-8)
  • ความสูงสุดของพระคริสต์ (1:9-2:10)
  • ความผิดพลาดในคริสตจักร (2:11-19)
  • ชีวิตใหม่ในพระคริสต์ (2:20-4:6)
  • คำอวยพร (4:7-18)

เวลาที่เขียนและผู้รับจดหมาย

เปาโลเขียนในช่วงถูกจำจองที่โรมราว .. 62 พร้อมกับเอเฟซัส ฟีลิปปี และฟีเลโมน เขาไม่เคยไปโคโลสีซึ่งไกลทะเลกว่าเอเฟซัส (สองเมืองนี้อยู่ทางตะวันตกของตุรกี) แต่เปาโลรู้ข่าวคริสตจักรจากเอปาฟรัสผู้ก่อตั้ง ซึ่งอาจรับเชื่อในช่วงที่เปาโลอยู่ที่เอเฟซัส

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • ความยิ่งใหญ่ของพระคริสต์ (1:15-20)
  • "ท่านรับการทรงชุบให้เป็นขึ้นมาด้วยกันกับพระคริสต์แล้ว" (3:1-4)
  • "ไม่ว่าทำสิ่งใด จงทำด้วยเต็มใจเหมือนทำให้องค์พระผู้เป็นเจ้า" (3:23-24)

ใจความสำคัญ

ขณะถูกจำจองที่โรม เปาโลครุ่นคิดถึงแต่ความยิ่งใหญ่ของพระคริสต์ซึ่งเป็นใจความสำคัญของทั้งเอเฟซัสและโคโลสี ในฉบับนี้ เขามีเหตุผลพิเศษในการจดจ่ออยู่กับเรื่องนี้ เพราะเอปาฟรัสบอกเขาถึงความผิดมหันต์ของคริสเตียนโคโลสี ผู้คิดว่าตนมีความรู้ล้ำลึก ซึ่งลดความสำคัญในการเป็น "ผู้กลาง" แต่ผู้เดียวระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ของพระเยซู พวกเขาจึงตกเป็นทาสกฎเกณฑ์

เปาโลมิได้โต้แย้งในรายละเอียด แต่ยืนยันว่า พระเยซูคริสต์ผู้เดียวเพียงพอจะนำเราคืนดีกับพระเจ้า และทรงชี้ทางชีวิตให้เรา "เพราะว่าในพระองค์นั้นสภาพของพระเจ้าดำรงอยู่อย่างบริบูรณ์" (2:9)

กลับสู่ข้างบน

8. 1 เธสะโลนิกา

น้ำเสียงเปาโลเต็มด้วยการหนุนน้ำใจเพราะได้รับความชูใจจากความเชื่อของพวกเขาจึงหนุนใจพวกเขาให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น

เนื้อเรื่อง

  • คำทักทาย (1:1)
  • เปาโลหนุนใจคริสเตียน (1:2-3:13)
  • ความประพฤติของคริสเตียน (4:1-12)
  • เตรียมรับการเสด็จกลับมา (4:13-5:11)
  • คำกำชับและอวยพร (5:12-28)

เวลาที่เขียนและผู้รับจดหมาย

ในการเดินทางครั้งที่ 2 เปาโล สิลาส ทิโมธี ไปเธสะโลนิกา เมืองหลวงของมาซิโดเนีย แต่อยู่ได้ไม่นานเพราะถูกขับไล่ เปาโลไม่รู้ข่าวผู้กลับใจจากคำเทศนาของเขาจนทิโมธี ได้นำข่าวดีมาบอกที่โครินธ์ใน ค.. 50-51 เขาเขียนจดหมายนี้ทันที ซึ่งอาจเป็นฉบับแรกสุดของเขา ถ้ากาลาเทียเขียนขึ้นทีหลัง

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • ความจงรักภักดีใหม่ (1:9-10)
  • พระคริสต์จะเสด็จกลับมาแน่ (4:15-18)
  • คำอวยพร (5:23-24)

บทเรียนสอนใจ

ข่าวดีที่ว่าคริสเตียนเธสะโลนิกาเติบโตเร็วในพระคริสต์หลังจากได้รับคำสอนแค่ระยะสั้นๆ นำความยินดีมาให้เปาโล เปาโลย้ำให้ทำยิ่งๆ ขึ้นไป พวกเขามีคำถามสำคัญ คือ พระเยซูจะเสด็จกลับมาอีกในลักษณะไหน ซึ่งเป็นหลักคำสอนของคริสตจักรสมัยแรก เปาโลอ้างถึงคำสอนของพระเยซูในเรื่องนี้ และห้ามไม่ให้พวกเขาเดาสุ่ม ทั้งยังแนะนำให้รักษาชีวิต "ให้ปราศจากการติเตียนจนถึงวันที่พระเยซูคริสตเจ้าของเราเสด็จมา" (5:23) ไม่ว่าจะเป็นเมื่อไรก็ตาม

กลับสู่ข้างบน

9. 2 เธสะโลนิกา

คริสเตียนเธสะโลนิการเข้าใจผิดในสิ่งที่เปาโลเขียนถึงการเสด็จกลับมาครั้งที่สองของพระคริสต์ในฉบับแรก เขาจึงเขียนอีกฉบับหนึ่ง เพื่อให้รายละเอียดของสิ่งที่จะเกิดขึ้น

เนื้อเรื่อง

  • คำทักทาย คำชมเชยคริสเตียน (1)
  • ยุคชั่วร้ายก่อนวันเสด็จกลับ (2:1-12)
  • เปาโลย้ำให้มั่นใจอีกครั้งหนึ่ง (2:13-3.5)
  • ความประพฤติของคริสเตียน (3:6-15)
  • เซ็นชื่อรับรอง (3:16-18)

บทเรียนสอนใจ

เปาโลอาจเขียนหลังฉบับแรกไม่นาน (ดูเวลาที่เขียน 1 เธสะโลนิกา) ดูเหมือนคริสเตียนที่นั่นสับสนกับการเสด็จกลับมาของพระเยซู ซึ่งอาจเป็นผลจากจดหมายปลอมของพวกตกขอบ (2:2) ที่คิดว่าพระคริสต์เสด็จกลับมาแล้ว แต่เปาโลอธิบายว่ายุคชั่วร้าย (โดยเฉพาะ "คนนอกกฎหมายนั้น") ต้องมาก่อนเขาย้ำอีกว่า คริสเตียนที่คอยพระคริสต์กลับจำต้องรักษาชีวิตไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง

กลับสู่ข้างบน

10. 1 ทิโมธี

ตอนแรกที่เปาโลเลือกทิโมธีร่วมงาน เขายังเป็นหนุ่มขี้อาย แต่บัดนี้เขามีหน้าที่การงานมากมาย ฉบับนี้ชี้ว่าเขาเป็นผู้นำคริสตจักรเอเฟซัส เปาโลจึงแนะนำและหนุนใจเขาเรื่องการรับใช้พระเยซูคริสต์

เนื้อเรื่อง

  • คำทักทาย (1:1-2)
  • คำสอนเท็จ (1:3-11)
  • เปาโลกับทิโมธี (1:12-20)
  • อธิษฐานและนมัสการ (2)
  • ผู้นำคริสตจักร (3)
  • วีธีเผชิญกับคำสอนเท็จ (4)
  • รับใช้คนทุกประเภท (5:1-6:2)
  • ความมั่นคงอันแท้จริง (6:3-10)
  • คำกำชับส่วนตัว (6:11-21)

เวลาที่เขียน

1,2 ทิโมธีและทิตัสได้ชื่อว่า "จดหมายของศิษยาภิบาล" ซึ่งมีหัวข้อและลีลาการเขียนคล้ายคลึงกัน เหตุการณ์บางอย่างที่พาดพิงถึงไม่ค่อยตรงกับในกิจการ เพราะจดหมายเหล่านี้พูดเป็นนัยว่าเปาโลถูกปล่อยตัวจากการถูกกักบริเวณที่โรมและเดินทางประกาศต่อ แล้วถูกจับอีก (เหตุการณ์ใน 2 ทิโมธี) บางคนจึงคิดว่าเปาโลมิได้เขียนฉบับเหล่านี้ แต่ผู้อื่นเขียนขึ้นภายหลังโดยใช้งานเขียนของเปาโล แต่คำสอนในจดหมายเหล่านี้สอดคล้องกับฉบับอื่นๆ ของเปาโล

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • "พระเยซูได้เสด็จเข้ามาในโลกเพื่อจะได้ทรงช่วยคนบาปให้รอด" (1:15-16)
  • การรู้จักพอ-ยำเกรงพระเจ้าเป็นพร (6:6)
  • การักเงินทองเป็นรากแห่งความชั่ว (6:10)

ใจความสำคัญ

ผู้นำคริสตจักรมักเห็นคุณค่าจดหมายศิษยาภิบาลเป็นพิเศษ ซึ่งมุ่งเน้นบุคลิกภาพผู้รับใช้พระเจ้า และสอนถึงการวางตัวอันเหมาะสมกับคนทุกกลุ่มในคริสตจักร ผู้เขียนยังแนะวิธีดีที่สุดในการยับยั้งคำสอนเท็จ คือให้สอนหลักข้อเชื่อคริสเตียนอย่างครบถ้วน

กลับสู่ข้างบน

11. 2 ทิโมธี

ขณะคอยความตายที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกนาที เปาโลหนุนใจทิโมธีให้พากเพียรในการรับใช้โดยดูชีวิตของเปาโลเองเป็นตัวอย่าง

เนื้อเรื่อง

  • คำทักทาย (1:1-2)
  • "ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระเจ้า" (1:3-18)
  • ผู้รับใช้ของพระคริสต์ (2)
  • ยามทุกข์ลำบากที่จะมาถึง (3)
  • คำกำชับและคำอวยพร (4)

เวลาที่เขียน

ถ้าเปาโลเป็นผู้เขียน นี่ก็เป็นฉบับสุดท้าของเขา เวลานั้นเขาถูกจองจำที่โรม และเล่ากันว่าเขาถูกประหารที่นั่น ซึ่งเป็นช่วงที่จักรพรรดินีโรข่มเหงคริสเตียนราว ค.. 64

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • "พระเจ้าทรงประทานจิตที่…" (1 :7)
  • พระคัมภีร์ทุกตอนได้รับการดลใจ (3:15-17)
  • "ข้าพเจ้าได้ต่อสู้อย่างเต็มกำลัง…" (4:6-8)

บทเรียนสอนใจ

ตลอดเวลาที่เปาโลรับใช้พระคริสต์ เขาต้องฝ่าฟันมากมาย แต่เขาเล็งเห็นว่าผู้รับใช้พระเจ้ารุ่นหลังรวมทั้งทิโมธีจะต้องเผชิญภาระหนักยิ่งกว่านั้น ทว่าเขามิได้เสียใจที่มารับใช้พระเจ้า แถมจิตใจยังเต็มไปด้วยการขอบพระคุณ คำแนะนำที่ให้ทิโมธีทั้งลึซึ้งฝ่ายวิญญาณและใช้การได้ดีทีเดียว

กลับสู่ข้างบน

12. ทิตัส

เขียนถึงผู้นำคริสตจักรครีต หลังยุคอัครทูต คริสตจักรใหม่ๆ จะเติบโตแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับคุณภาพของผู้นำ เปาโลจึงให้คำแนะนำแก่ทิตัสอย่างสุดความสามารถ

เนื้อเรื่อง

  • คำทักทาย (1:1-4)
  • ผู้นำประเภทที่คริสตจักรต้องการ  (1:5-16)
  • สอนอะไรและอย่างไร (2)
  • ความประพฤติของคริสเตียน (3:1-11)
  • คำกำชับสุดท้าย (3:12-15)

เวลาที่เขียน

ทิตัสเป็นหนึ่งในจุดหมายศิษยาภิบาล  แต่ไม่ใช่ฉบับล่าสุดที่เขียนขึ้น (ดู 1 ทิโมธี)

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • ข่าวประเสริฐโดยสังเขป (3:4-7)

บทเรียนสอนใจ

ฉบับนี้เน้นคุณสมบัติ-ภารกิจผู้นำคริสตจักรเช่นเดียวกับ 1,2 ทิโมธี ในคำสอนที่ถี่ถ้วนนี้ เราพบข้อความอันชัดเจนงดงามเกี่ยวกับข่าวประเสริฐที่เปาโลประกาศ (3:4-7)

กลับสู่ข้างบน

13. ฟีเลโมน

เอปาฟรัสอาจถือจดหมายสั้นๆ และเป็นส่วนตัวฉบับนี้พร้อมกับจดหมายโคโลสีขณะกลับจากการไปเยี่ยมเปาโลที่ถูกกักบริเวณในโรม

ฟีเลโมนเป็นผู้นำของคริสตจักรโคโลสี โอเนสิมัสทาสของเขาหนีไปโรม และกลับใจเมื่อพบเปาโล เปาโลส่งตัวเขากลับพร้อมกับจดหมายที่เต็มไปด้วยความห่วงใยและความฉลาดฉบับนี้ เปาโลฝากเขากับนายเก่าผู้ใจกว้างในฐานะเป็นพี่น้องคริสเตียนด้วยกัน

เปาโลไม่เคยประณามระบบทาสอย่างโจ่งแจ้ง เพราะเรื่องนี้แพร่ทั่วอาณาจักรโรมัน แต่มักพูดเป็นนัยๆ ว่าระบบนี้ไม่ถูกต้อง โดยเฉพาะฉบับนี้ เราจะกุมชีวิตผู้อื่นอย่างไรได้ ยิ่งเป็นคริสเตียนด้วยแล้วยิ่งไม่สมควรทำ

กลับสู่ข้างบน

14. ฮีบรู

ใจความของฮีบรู คือ พระเยซูได้ทำให้เรื่องที่เริ่มในพันธสัญญาเดิมนั้นบรรลุผลสมบูรณ์ เล่มนี้เต็มด้วยข้ออ้างอิงจากพันธสัญญาเดิม

เนื้อเรื่อง

บทนำ: การเปิดเผยอันครบถ้วน (1:1-3)
ภาคที่ 1: พระเยซูยิ่งใหญ่ที่สุด (1:4-10:39)
  • พระเยซูยิ่งใหญ่กว่าทูตสวรรค์ (1:4-14)
  • พระเยซูได้เปิดทางแห่งความรอด (2)
  • พระเยซูยิ่งใหญ่กว่าโมเสส (3:1-4:13)
  • พระเยซูมหาบุโรหิตผู้ยิ่งใหญ่ (4:14-7:28)
  • พระเยซูให้พันธสัญญาอันยิ่งใหญ่กว่าและเป็นเครื่องบูชาที่ประเสริฐกว่า (8-10)
ภาคที่ 2: ความเชื่อและความเพียร (11-12)
  • วีรบุรุษแห่งความเชื่อในพันธสัญญาเดิม (11)
  • ทนต่อการตีสอนของพระเจ้า (12:1-11)
  • แผ่นดินที่ไม่มีวันสั่นคลอน (12:12-29)
บทสรุป: คำกำชับ อธิษฐานและอวยพร (13)

ผู้เขียน เวลาที่เขียน และผู้รับ

นี่เป็นเล่มลี้ลับเพราะไม่รู้ชื่อผู้เขียน หลายร้อยปีที่ผ่านมาเชื่อกันว่าเปาโลเป็นผู้เขียน แต่ปัจจุบันไม่คิดอย่างนั้น เนื่องจากลีลาการเขียนและแนวคิดต่างจากของเปาโลมาก แม้จะมีทฤษฏีที่น่าสนใจหลายอย่าง แต่ก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าใครเป็นผู้เขียน

เห็นได้ชัดว่าเขียนถึงคริสเตียนยิว แต่พวกเขาอาศัยอยู่ทีไหนกัน มีเค้าว่าไม่ใช่ในเยรูซาเล็ม บางคนว่าโรม ทว่ายังไม่แน่ชัด

มีปัจจัยหนึ่งชี้ว่าอาจเขียนขึ้นในคริสตจักรสมัยแรกเพราะไม่ได้กล่าวถึงเรื่องที่ชาวโรมันทำลายพระวิหารใน .. 70 ซึ่งตามหัวข้อในเล่มนี้ย่อมต้องกล่าวถึงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ถ้าเหตุการณ์นั้นได้เกิดขึ้นแล้ว ดังนั้นเล่มนี้อาจเขียนขึ้นก่อนหน้นั้น

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • พระเยซู: การสำแดงสุดท่าย (1:1-3)
  • มหาปุโรหิตผู้เห็นใจเรา (4:14-16)
  • พระเยซู: เครื่องบูชายิ่งใหญ่ (10:11-14)
  • "โดยความเชื่อ…" (11)
  • พระเยซูเป็นผู้บุกเบิกความเชื่อและทรงทำให้ความเชื่อของเราสมบูรณ์ (12:1-3)
  • พระเยซูคริสต์ทรงเหมือนเดิม (13:8)
  • ผู้เลี้ยงแกะที่ยิ่งใหญ่ (13:20-21)

ใจความสำคัญ

คริสเตียนยิวที่ได้รับจดหมายนี้กำลังเผชิญการข่มเหง และคิดกลับไปถือศาสนายิวอีก ผู้เขียนเกลี้ยกล่อมให้สู้ต่อไป โดยชี้ว่าพระเยซูยิ่งใหญ่กว่าทุกสิ่งที่ระบุในพันธสัญญาเดิม แท้จริงพระเยซูได้ทำให้ทุกสิ่งที่พันธสัญญาเดิมเล็งถึงนั้นบรรลุผล ผู้เขียนยังยกวีรบุรุษแห่งความเชื่อในพันธสัญญาเดิมมาเป็นตัวอย่างว่าเขาเหล่านั้นต่างทุกข์ทรมาและพระเยซูเองก็ทนทุกข์ทรมายิ่งกว่าใครหมด ถ้าปฏิเสธพระคริสต์จะถูกพิพากษา ฉบับนี้เชื่อมพันธสัญญาใหม่กับเดิมอย่างกลมกลืน และย้ำถึงความเป็นเอกภาพของพระคัมภีร์

กลับสู่ข้างบน

15. ยากอบ

เน้นถึงความสำคัญที่คริสเตียนจำเป็นต้องมีมาตรฐานสูงด้านความประพฤติ คล้ายคลึงกับคำเทศนาบนภูเขามากกว่าเล่มอื่นๆ ในพันธสัญญาใหม่ และเป็นเสียงสะท้อนของสุภาษิตในพันธสัญญาเดิม

เนื้อเรื่อง

  • ต้องประพฤติตามด้วย ไม่ใช่ดีแต่พูด (1)
  • ไม่ควรลำเอียง (2:1-13)
  • ความเชื่อกับการประพฤติ (2:14-26)
  • ควบคุมลิ้น (3:1-12)
  • สติปัญญาจากเบื้องบน (3:13-18)
  • วิถีทางของพระเจ้า ไม่ใช่ของโลก (4:1-5:6)
  • อดทนและอธิษฐาน (5:7-20)

ผู้เขียนและผู้รับ

เขียนถึง "คนสิบสองเผ่าที่กระจัดกระจายอยู่นั้น" (1:1) ไม่รู้แน่ชัดว่าฉบับนี้ใช้ในโอกาสอะไร อาจเขียนขึ้นกลางศตวรรษที่ 1

ทั้งไม่รู้ว่าผู้เขียนคือยากอบคนไหนแน่ แต่คาดว่าเป็นยากอบน้องชายพระเยซูผู้นำคริสตจักรเยรูซาเล็มที่กล่าวในกิจการ เขาเห็นพระเยซูหลังคืนพระชนม์ (1 โครินธ์)

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • การฟังกับการลงมือทำ (1:22-25)
  • ความเชื่อกับความประพฤติ (2:26)
  • ปัญญาที่มาจากพระเจ้า (3:17-18)
  • อธิษฐานด้วยความเชื่อ-หายโรค (5:14-16)

ใจความสำคัญ

เน้นว่าความจริงจังกับพระเจ้าควรส่งผลถึงชีวิตทุกด้าน คริสเตียนไม่ควรตีสองหน้า แต่ควรคงเส้นคงวาทั้งในการอธิษฐาน การเชื่อฟังคำสอน มิใช่แค่ฟังเป็นความรู้ในสมอง แต่ควรออกมาทางการประพฤติ ควรควบคุมลิ้นและเลี่ยงความอยุติธรรมทางสังคมและเงินทอง ใน 5:14-16 กล่าวสั้นๆ แต่มีพลังเกี่ยวกับการหายโรคของคริสเตียน

กลับสู่ข้างบน

16. 1 เปโตร

เตรียมใจคริสเตียนให้พร้อมกับการข่มเหงที่จะมาถึง เล่มนี้เต็มด้วยความหวังกำลังใจ

เนื้อเรื่อง

  • คำนำ (1:1-2)
  • ความเชื่อ ความหวัง ชีวิตที่ดี (1:3-2:3)
  • คนที่ถูกเลือกสรร (2:4-10)
  • ตัวอย่างการทนทุกข์ของพระเยซู (2:11-25)
  • ภรรยากับสามี (3:1-7)
  • ทนทุกข์เพราะความดี (3:8-4:19)
  • กำชับคนของพระเจ้า (5:1-11)
  • คำอวยพร (5:12-14)

ผู้เขียนและเวลาที่เขียน

เปโตรอาจเขียนที่โรม ("บาบิโลน" 5:13) ในช่วงที่โรมข่มเหงคริสเตียนใน .. 64 เพื่อส่งไปให้คริสเตียนในตุรกีภาคเหนือ-ตะวันตก

ใจความสำคัญ

ฉบับนี้เต็มด้วยความชื่นชมยินดีในความเป็นคริสเตียนซึ่งความทุกข์มิอาจทำให้สั่นคลอนได้ เขามั่นใจในเรื่องที่พระเยซูสิ้นพระชนม์ ทรงคืนพระชนม์และจะเสด็จกลับมาอีกครั้ง ทั้งเชื่อมั่นว่า ความทุกข์หล่อหลอมความเชื่อให้บริสุทธิ์ เขาไม่เพียงแต่ห่วงใยในเรื่องที่คริสเตียนต้องสู้ทนความทุกข์เท่านั้น แต่กำชับให้ฉวยโอกาสหยั่งรากลึลงในชีวิตฝ่ายวิญญาณด้วย

กลับสู่ข้างบน

17. 2 เปโตร

เขียนเพื่อต่อต้านคำสอนเท็จที่ว่าคริสเตียนไม่จำเป็นต้องดำเนินตามหลักจริยธรรม และพระเยซูคริสต์จะไม่เสด็จกลับมาอีก

เนื้อเรื่อง

  • รู้จักพระเจ้าและพระดำรัสของพระองค์ (1)
  • ผู้สอนเทียมเท็จ (2)
  • พระคริสต์จะเสด็จกลับมาแน่นอน (3)

ผู้เขียนและเวลาที่เขียน

ระบุว่าผู้เขียน คือ ซีโมนเปโตร แต่บางคนสงสัยว่ามิใช่อัครทูตเปโตร และทึกทักว่าเขียนขึ้นหลังปลายศตวรรษที่ 1 เพราะสังเกตว่าลีลาการเขียนและแนวคิดต่างจาก 1 เปโตรมาก คริสตจักรยุคแรกใช้เวลานานกว่าจะยอมรับฉบับนี้ บทที่ 2 ของ 2 เปโตร เหมือนกับยูดา แต่ข้อความใน 1:16-18 ที่พาดพิงถึงการจำแลงพระกายของพระเยซูยืนยันว่าเปโตรเป็นคนเขียน

บทเรียนสอนใจ

เน้นให้รู้จักพระเจ้าและดำเนินชีวิตสมกับเป็นคนที่คอยการเสด็จกลับมาของพระเยซู ซึ่งเป็นเสมือนยาแก้พิษคำสอนเท็จที่ทำลายความเชื่อคริสเตียนผู้รับจดหมายฉบับนี้

กลับสู่ข้างบน

18. 1 ยอห์น

เขียนถึงคริสเตียนที่สับสนกับคำสอนเท็จและช่วยให้มั่นใจมากขึ้น โดยแนะนำวิธีทดสอบชีวิตคริสเตียนแท้สามประเด็นด้วยกัน

เนื้อเรื่อง

  • ใจความสำคัญ (1:1-4)
  • วิธีทดสอบสองอย่างแรก: ดำเนินในความสว่างและรักพี่น้อง (1:5-2:17)
  • วิธีทดสอบอย่างที่สาม: เชื่อว่าพระเยซูเป็นทั้งพระเจ้าและมนุษย์ (2:18-4:21)
  • ชัยชนะของความเชื่อ (5:1-12)
  • คำกำชับ (5:13-21)

ผู้เขียนและเวลาที่เขียน

แนวคิดและวิธีการโต้แย้งคล้ายพระกิตติคุณยอห์นมาก จึงเชื่อกันว่าอัครทูตยอห์นเป็นผู้เขียน แต่ไม่รู้ชัดว่าเล่มไหนเขียนขึ้นก่อนกัน และผู้รับจดหมายเป็นใคร

ข้อความที่มีชื่อเสึยง

  • เดินในความสว่าง (1:5-10)
  • ความรักของพระเจ้าและของเรา (4:7-12)
  • ชีวิตทางพระบุตรของพระเจ้า (5:10-12)

ใจความสำคัญ

ช่วยคริสเตียนให้มีความเชื่อมั่นคง (5:3) คำสอนเท็จมักทำให้สับสนเสมอ ยอห์นให้คริสเตียนมีความเชื่อชัดเจนทั้งในความคิดจิตใจ วิธีทดสอบสามอย่างในฉบับนี้ชี้ชัดถึงธาตุแท้ของคำสอนเท็จ ซึ่งใช้ได้ทุกสมัย ผู้ที่อ้างตัวเป็นคริสเตียนนั้นมีชีวิตบริสุทธิ์ซื่อตรงหรือเปล่า (1:5-10) เขาแสดงความรักแท้แบบคริสเตียนหรือเปล่า (4:7-12) และเชื่อว่าพระเยซูเป็นทั้งบุตรพระเจ้าและมนุษย์หรือเปล่า (4:2-3) โครงเรื่องมิได้เรียงลำดับขั้นตอนชัดเจนเหมือนพระกิตติคุณยอห์น ผู้เขียนระบุวิธีทดสอบสามอย่างจากแง่มุมต่างกันกลับไปกลับมา

กลับสู่ข้างบน

19. 2 และ 3 ยอห์น

สองฉบับนี้เป็นเล่มที่สั้นที่สุดในพระคัมภีร์ เห็นชัดว่าเป็นคนเดียวกับผู้เขียน 1 ยอห์นหนังสือ 2 ยอห์นเขียนถึง "ท่านสุภาพสตรีและบรรดาบุตรของท่าน" ซึ่งเป็นอีกวิธีหนึ่งที่กล่าวถึง "คริสตจักรและสมาชิก" เล่มนี้มุ่งเน้นเรื่องความรัก และพาดพิงถึงคำสอนเท็จเช่นเดียวกับ 1 ยอห์น ส่วน 3 ยอห์นเขียนถึงกายอัสผู้นำคริสตจักร เพื่อชมเชยเขาและตักเตือนเกี่ยวกับเรื่องคนในท้องถิ่นคนหนึ่งที่ชอบบงการและสร้างปัญหา

กลับสู่ข้างบน

20. ยูดา

เขียนโดยยูดาน้องชายพระเยซู เพื่อหนุนใจคริสเตียนให้ต่อต้านผู้สอนเท็จ เนื้อความคล้าย 2 เปโตร บทที่ 2 อ้างอิงจากพันธสัญญาเดิมและวรรณกรรมยิวหลายเล่ม

กลับสู่ข้างบน

21. วิวรณ์

เล่นี้ต่างกับเล่มอื่นๆ ในพันธสัญญาใหม่ นิมิตต่างๆ ล้วนให้ภาพชัดเจนถึงชัยชนะสุดท้ายของพระเยซูคริสต์เหนืออำนาจทั้งหมดที่ต่อต้านพระเจ้า

เนื้อเรื่อง

บทนำ: นิมิตเรื่องพระคริสต์ทรงพระสิริ (1)
ภาคที่ 1: จดหมายถึงคริสตจักรทั้งเจ็ด (2-3)
ภาคที่ 2: นิมิตเรื่องการพิพากษา (4-20)
  • การนมัสการในสวรรค์ (4)
  • ตราทั้งเจ็ด (5:1-8:1)
  • แตรทั้งเจ็ด (8:2-11:19)
  • พญานาคกับอาณาจักรของมัน (12-13)
  • พระเมษโปดกและการเสด็จกลับมา (14)
  • ภัยพิบัติเจ็ดประการ (15-16)
  • บาบิโลนล่มสลาย (17:1-19:4)
  • พระคริสต์ผู้กำชัยชนะ (19:5-20:15)
ภาคที่ 3: นิมิตเรื่องสวรรค์ (21:1-22:5)
ข้อสรุป: เชิญเสด็จมาเถิด (22:6-21)

ผู้เขียนและเวลาที่เขียน

เขียนในช่วงที่คริสเตียนถูกข่มเหง อาจในสมัยจักรพรรดิโดมิเทียนปลายศตวรรษที่ 1 ผู้เขียนคือยอห์นซึ่งถูกคุมตัวที่เกาะปัทมอส ทะเลอีเจียน ส่วนใหญ่คิดว่าเป็นคนเดียวกับอัครทูตยอห์นที่เขียนพระกิตติคุณและจดหมาย 3 ฉบับ แต่อาจไม่ใช่ก็ได้

ข้อความที่มีชื่อเสียง

  • พระเยซูผู้ทรงสง่าราศี (1:12-18)
  • พระเยซูเคาะประตูใจ (3:20)
  • พระเจ้าทรงประทับบนพระที่นั่ง (4)
  • เพลงของผู้ชนะ (15:2-4)
  • สวรรค์และแผ่นดินใหม่ (21)
  • "ดาวประจำรุ่งอันสุกใส" (22:16-17)

ใจความสำคัญ

เป็นหนังสือทำนายอนาคต ใจความควรดึงจากภาพรวมๆ ของนิมิตทั้งหมดแทนที่จะจดจ่อที่รายละเอียดของแต่ละนิมิต ถ้อยคำที่ว่าพระเจ้าทรงมีอำนาจเด็ดขาดสูงสุดชูใจคริสเตียนที่ถูกข่มเหงตลอดประวัติศาสตร์ไม่ว่าผู้ข่มเหงจะมีอำนาจมากสักแค่ไหนแต่พระเจ้าจำกัดวันเวลาไว้แล้ว เล่มนี้บ่งชี้ว่าพระคริสต์ยังคงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคนของพระองค์โดยประทานคำเล้าโลมใจทั้งท้าทายและติเตียน ภาพสุดท้ายคือพระเยซูคริสต์ทรงพิชิตศัตรู แก้แค้นแทนคนของพระองค์ ความชั่วและความเจ็บปวดถูกขจัดออกไปอย่างสิ้นเชิง

กลับสู่ข้างบน

เขียนโดย คุณโปรดปราน

  

  • ถ้าท่านอ่านแล้ว มีความปรารถนาที่จะเปิดใจออก อธิษฐานทูลเชิญพระเยซูคริสต์เสด็จเข้ามาในชีวิตของท่าน และเป็นพระเจ้าของท่าน  กรุณาไปที่หน้า คำอธิษฐาน
  • ถ้าคุณอ่านแล้วสนใจ กรุณาติดต่อคริสตจักรใกล้บ้านท่านได้เลยครับ หรือถ้าหากต้องการคำแนะนำเพิ่มเติม ก็ติดต่อโดยตรงได้ที่อีเมลของผมเลยครับ ton@followhissteps.com

FollowHisSteps.com

hit counter

ได้รับการสนับสนุน web hosting จาก SPAComputer.com และ ThaWang.com